نیما رضایی
دانشمند حوزه پزشکی

چگونه علم بدون مرز به نفع همه ماست؟

چرا معتقدیم علم بدون مرز و تشکیل شبکه ی جهانی می توانند راهی برای حل مساله های پیچیده ی بشری باشد؟ راستی, آیا از گذشته ی دور, پیش بینی های درستی از آینده ی بشر داشتیم و یا تا چه حد آنها محقق شده اند؟ گسترده شدن شبکه های اجتماعی و به طبع آن افزایش نتورکینگ افراد با هم, سوال ها و دغدغه های زیادی هم به وجود آورده مثل تاثیر آنها در زندگی شخصی افراد, ترس از تنهایی و افزایش حس نیاز به ارتباط! دکتر نیما رضایی, به این سوال که “چرا علم بدون مرز را باید به عنوان بهترین اولویت خود قراردهیم” پاسخ خواهد داد. او همچنین از چگونگی تشکیل شبکه جهانی آموزش , برداشتن مرز بین علم و هنر و آینده دانش بدون مرزهای جغرافیایی برای ما می گوید.

پروفسور نیما رضایی مدرک پزشکی خود را از دانشگاه علوم پزشکی تهران و سپس مدرک کارشناسی ارشد در ژنتیک مولکولی پزشکی و دکترای ایمونولوژی بالینی و ژنتیک انسانی از دانشگاه شفیلد انگلستان دریافت کرد. او همچنین یک دوره ی فلوشیپ کوتاه مدت در ایمونولوژی بالینی و پیوند مغز استخوان را در بیمارستان عمومی نیوکاسل گذراند. پروفسور رضایی در حال حاضر استاد تمام ایمونولوژی و معاون امور بین المللی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و معاون رئیس مرکز تحقیقات بیماری های خود ایمنی است. او همچنین بنیانگذار شبکه آموزش و پژوهش علمی جهانی است. پروفسور رضایی تا به حال مدیر بیش از 50 پروژه تحقیقاتی بوده و در طراحی چندین پروژه مشترک بین المللی شرکت داشته است. پروفسور رضایی عضو هیئت تحریریه و یا هیئت مدیره ی بیش از 30 مجله بین المللی است. او بیش از 10 کتاب بین المللی را ویرایش، بیش از 400 سخنرانی و پوستر در کنگره ها و جلسات ارائه و بیش از 700 مقاله در مجلات علمی بین المللی منتشر کرده است